Frederick Allan „Rick” Moranis (ur. 18 kwietnia 1953 roku w Toronto) – kanadyjski aktor komediowy, także muzyk, wokalista, scenarzysta, tekściarz i producent. Znany z występów w takich filmach, jak Pogromcy duchów (1984), Krwiożercza roślina (1986), Kosmiczne jaja (1987) czy Kochanie, zmniejszyłem dzieciaki (1989). W 1997 roku, 6 lat po śmierci żony, porzucił karierę filmową na rzecz wychowywania dzieci.
Karierę zaczął w latach 70. jako DJ w trzech stacjach radiowych Toronto. Występował wówczas pod pseudonimem Rick Allan. Następnie wraz z Robem Cowanem, także początkującym spikerem radiowym występowali w telewizji CBC, gdzie ich parodia Hockey Night in Canada zyskała sporą popularność. W 1977 połączył siły ze scenarzystą i reżyserem Kenem Finklemanem, z którym pracował nad talk-show 90 Minutes czy innymi audycjami telewizyjnymi i radiowymi.
W 1980 dołączył do obsady trzeciego sezonu programu rozrywkowego Second City Television, do czego przekonał go jego przyjaciel i jedna z gwiazd programu Dave Thomas. Sparodiował w nim między innymi Woody’ego Allena, George’a Carlina, Merva Griffina czy Davida Brinkleya. Wraz z przeniesieniem programu do CBC, Moranis i Thomas zaczęli występować jako duet kanadyjskich braci Boba i Douga McKenzie, który natychmiastowo zyskał olbrzymią popularność i zaowocował nominowanym do Grammy albumem muzycznym Great White North, a także pełnometrażowym filmem Strange Brew. Dla Moranisa była to pierwsza główna rola w karierze filmowej.
Lata 80. okazały się być pasmem sukcesów. Jako aktor pojawił się w takich kultowych produkcjach, jak Pogromcy duchów (1984), Krwiożercza roślina (1986), Kosmiczne jaja (1987) czy Kochanie, zmniejszyłem dzieciaki (1989) i jego dwóch sequelach. W 1990 użyczył głosu głównemu bohaterowi kreskówki Gravedale High. W latach 90. wystąpił m.in. jako Barney Rubble w aktorskiej adaptacji popularnej kreskówki Flintstonowie (1994) czy komedii Zgrywus (1996), która okazała się być box-office'ową klapą.
W 1997 po udziale w nakręconym z myślą o rynku video trzeciej części przygód wynalazcy Wayne’a Szalinskiego, Kochanie, zmniejszyliśmy siebie zdecydował się zrobić aktorską przerwę w karierze. Powodem miała być śmierć żony Anne Belsky w 1991 i potrzeba wychowania dwójki dzieci. Ostatecznie jednak po dłuższym czasie nie odniósł chęci powrotu do aktorstwa.
Sporadycznie za to użyczał głosu postaciom w filmach animowanych, w tym łosiowi Ruttowi w animacji Disneya Mój brat niedźwiedź (2003) i jego sequelu wydanym na rynek DVD. W 2005 wydał album z piosenkami country The Agoraphobic Cowboy, który nominowany był do Grammy. Do kariery aktorskiej powrócił w 2008 roku. W 2015 w wywiadzie dla magazynu „The Hollywood Reporter” zdradził, że nie ma zamiaru wystąpić w trzeciej części filmu Pogromcy duchów. Potwierdził, że ponownie zagra Lorda Hełmofona w filmie Kosmiczne jaja 2, którego premiera odbędzie się w 2027 roku.
1 października 2020 Moranis został zaatakowany w Nowym Jorku przez przechodnia. Odniósł lekkie obrażenia głowy, pleców i biodra. Zgłosił incydent nowojorskiej policji, która opublikowała nagranie ataku. Domniemany sprawca został zatrzymany 14 listopada 2020.
Disneyowskie role[]
Filmy[]
- Kochanie, zmniejszyłem dzieciaki (1989) jako Wayne Szalinski
- Kochanie, zwiększyłem dzieciaka (1992) jako Wayne Szalinski
- Kochanie, zmniejszyliśmy siebie (1997) jako Wayne Szalinski
- Mój brat niedźwiedź (2003) jako Rutt
- Mój brat niedźwiedź 2 (2006) jako Rutt
Seriale[]
- 1996-1998: Spotkanie z Muppetami - on sam
Gry video[]
- 2003: Mój brat niedźwiedź jako Rutt
Wykonanie piosenek[]
Seriale[]
- 1996-1998: Spotkanie z Muppetami - High Hopes